Teksty różne

Certyfikaty energetyczne stały się ostatnio bardzo popularnym hasłem ze względu na fakt, że Polska zgodnie z przepisami Dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 roku w sprawie charakterystyki energetycznej budynku jest zobowiązana od 1 stycznia 2009 roku do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej budynków.

Wyjaśniając, czym są i co określają certyfikaty energetyczne należy wspomnieć, że określają one wartość energii zużywanej. Określa wartość energii niezbędnej do ogrzewania, chłodzenia, wentylacji, oświetlenia itp. Takie informacje dadzą obraz klientowi, jakie koszty poniesie w czasie użytkowania budynku.

Pomysł, jakim są certyfikaty energetyczne jest z jednej strony bardzo dobrym i w praktyce przydatnym przepisem, ale niestety ma również swoje minusy. Po pierwsze s to kolejne formalności i kolejni urzędnicy, których należy odwiedzić a co za tym idzie są to kolejne koszty i stracony czas. Niestety już na to wpływu nie mamy i musimy się dostosować do przepisów, które obowiązują.

Od 1 stycznia 2009 r. świadectwa charakterystyki energetycznej będą obowiązkowe dla każdego budynku oddawanego do użytkowania oraz budynku podlegającemu zbyciu lub najmowi, a także w przypadku, gdy w wyniku przebudowy lub remontu budynku uległa zmianie jego charakterystyka energetyczna tak mówi ustawa. Certyfikaty energetyczne stały się obowiązkowe.

Jest to rozwiązanie z jednej strony korzystne, bo da nam informację na temat, jakości wykonania naszego budynku pod względem energetycznym, ale z drugiej strony to kolejny wydatek, który poniesie w rzeczywistości kupujący. Certyfikaty energetyczne po przyznaniu będą ważne 10 lat.

Certyfikaty energetyczne to zadanie dla inwestora, ponieważ zgodnie z artykułem 57 ust. 1 pkt. 7 ustawy prawo budowlane inwestor zobowiązany jest pozyskać świadectwo charakterystyki energetycznej budynku i okazać je wraz z innymi dokumentami niezbędnymi do zakończenia budowy. Nakłada to na inwestora kolejne formalności oraz kolejne koszty.

Wszystko, co nas otacza posiada certyfikaty: certyfikaty energetyczne, jakości czy językowe. Krzesło, na którym siedzimy, lodówka, zabawka, skarpetka czy koszula, którą mamy na sobie. Już coraz trudniej znaleźć rzecz, która by nie posiadała jakiegoś certyfikatu. Pytanie czy to jest konieczne. Na pewno tego typu certyfikaty zapewniają nam jakąś minimalną pewność, że towar został sprawdzony i nie jest dla nas szkodliwy.

Wiele firm stara się, aby móc się pochwalić różnego rodzaju certyfikatami i wyróżnieniami, aby zapewnić sobie reklamę oraz większe zaufanie klientów. Istnieje wiele certyfikatów, który można posiadać, ale nie są one obowiązkowe, ale istnieją też takie, które będą obowiązkowym tak jak to jest np., gdy mamy na myśli certyfikaty energetyczne.

Zgodnie z Dyrektywą 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków certyfikaty energetyczne będą elementem wymaganym i koniecznym. Polska została do tego zobowiązana określonymi aktami prawnymi.

Wraz z wstąpieniem naszego kraju do struktur Unii Europejskiej coraz częściej słyszmy o różnego rodzaju certyfikatach, medalach i innych wyróżnieniach świadczących, o jakości danego produktu lub firmy spełniającej jakieś konkretne wymagania dotyczące wykonywania usług. Istnieją certyfikaty energetyczne jak i certyfikaty, jakości ISO.

Próbując znaleźć więcej informacji na ten temat dochodzimy do przekonania, że świat, który nas otacza jest pełen certyfikatów, norm i parametrów, który należy spełnić. Nawet bardzo dobra firma spełniające wszystkie wymagania a nieposiadająca dyplomów, certyfikatów i innych dokumentów poświadczających jej, jakość nie ma szans na rozwój i utrzymanie się na rynku.

Mówimy certyfikat ISO, certyfikaty językowe czy certyfikaty energetyczne, ale co to w ogóle jest certyfikat? Poświęciłem odrobinę czasu i znalazłem odpowiedz na moje pytanie: jest to dokument, który potwierdza, że dana firma spełnia pewne określone wymagania czy właściwości.

Są różne dziedziny sztuki. Mamy kino, teatr, poezję, literaturę… Ale najdziwniejszą formą sztuki jest fotografia. To oddawanie rzeczywistości w sposób, jaki ją postrzegamy dosłownie. To prawdziwe obrazy, zamknięte zdarzenia i wspomnienia. Rola fotografa jest bardzo niewdzięczna, podobnie jak malarz nie może on liczyć na to, że jego dzieło zostanie w pełni docenione. Na przykład fotografia ślubna. Fotograf stara się, jak może, żeby jego zdjęcia były jak dzieła sztuki, były wspaniałe i jedyne w swoim rodzaju, a tu proszę. Młodej parze się nie podoba, nie rozumie ich przesłania. Taka fotografia ślubna powinna przecież być łatwa w odbiorze. No i może racja, ale jakiż to cios dla fotografa, który tak się starał! To ujma na jego honorze artysty. Niestety, prawdziwy artysta ma w tym zawodzie bardzo pod górkę. Nie tylko fotografia ślubna będzie w tej kwestii problemem. Zdjęcia z komunii, sesje zdjęciowe, to wszystko będzie zbyt artystyczne, jak na współczesnego konsumenta usług fotograficznych.